Wychowanie w rodzinie z problemem alkoholowym lub innym typem dysfunkcji zostawia ślady, które w dorosłym życiu objawiają się w sposób trudny do zrozumienia bez wglądu. Trudność z bliskością, perfekcjonizm, „branie odpowiedzialności za wszystkich", chroniczne poczucie winy lub pustki — to częste konsekwencje. W moim gabinecie w Gdańsku prowadzę psychoterapię DDA i DDD (Dorosłe Dzieci z rodzin Dysfunkcyjnych) w nurcie humanistycznym.
Kim są DDA i DDD
DDA (Dorosłe Dzieci Alkoholików) — dorośli, którzy wychowali się w rodzinie, w której przynajmniej jeden rodzic miał problem alkoholowy.
DDD (Dorosłe Dzieci z rodzin Dysfunkcyjnych) — szerszy termin obejmujący także osoby z rodzin z innymi typami dysfunkcji: przemoc, choroba psychiczna rodzica, uzależnienia behawioralne, chroniczne zaniedbanie emocjonalne, nadmierna kontrola.
Syndrom DDA/DDD nie jest jednostką diagnostyczną w klasyfikacji medycznej, ale opisuje realny zbiór trudności, z którymi mierzy się wiele osób.
Cechy syndromu DDA — czy to o mnie
Rozważ psychoterapię DDA, jeśli:
- trudno Ci być w bliskiej relacji — albo unikasz bliskości, albo przywiązujesz się zbyt szybko i intensywnie,
- bierzesz nadmierną odpowiedzialność za emocje i problemy innych,
- masz chroniczne poczucie winy bez wyraźnej przyczyny,
- nie potrafisz odpoczywać — czujesz, że musisz „zasłużyć" na chwilę spokoju,
- boisz się złości — własnej i cudzej,
- masz trudność z odczytywaniem własnych potrzeb i granic,
- wciąż próbujesz „naprawić" rodzica lub udowodnić mu coś,
- czujesz się „inny" niż rówieśnicy — jakbyś przegapił coś, co inni wynieśli z domu.
Role, w których wyrastają dzieci z rodzin dysfunkcyjnych
W rodzinach z problemem alkoholowym dzieci często wpadają w jedną z czterech ról:
- Bohater — odpowiedzialny, sukcesy w szkole/pracy, „ratownik" rodziny, perfekcjonista.
- Kozioł ofiarny — buntownik, problemy z prawem, „uosabia chorobę systemu".
- Niewidoczne dziecko (zagubione) — wycofane, niewidzialne, „lepiej żeby mnie nie było".
- Maskotka (błazen) — rozładowuje napięcie żartem, ukrywa cierpienie.
W terapii pracujemy nad uwolnieniem się od sztywnej roli i odzyskaniem dostępu do pełnego repertuaru emocji i zachowań.
Jak wygląda psychoterapia DDA w moim gabinecie
- Trzy spotkania konsultacyjne — wywiad, mapa Twojej historii rodzinnej, ustalenie celów.
- Etap pracy właściwej — odkrywanie i przeżywanie emocji „zamrożonych" w dzieciństwie, praca z wewnętrznym dzieckiem, rekonstrukcja schematów relacyjnych.
- Praca z relacją — to, jak budujesz relację ze mną w terapii, staje się materiałem do pracy nad Twoimi relacjami w życiu.
- Stabilizacja i zakończenie — gdy odzyskujesz dostęp do własnych potrzeb, granic i sposobów dbania o siebie.
Sesje 50 min, raz w tygodniu. Terapia DDA to zwykle proces długoterminowy (1–3 lata).
Umów wizytę – psychoterapia DDA Gdańsk
Zapisz się na wizytę
FAQ — psychoterapia DDA
Czy muszę „pamiętać" trudne sytuacje z dzieciństwa, żeby terapia DDA zadziałała?
Nie zawsze. Czasem pracujemy z tym, co pamiętasz; czasem z tym, czego ci brakowało (np. czułości, uwagi). Ważniejsze od konkretnych wspomnień jest to, jak schematy z domu wpływają na Twoje teraz.
Czy terapia DDA pogodzi mnie z rodzicami?
Pogodzenie nie jest celem terapii. Celem jest, byś Ty mógł(/mogła) żyć swobodniej — niezależnie od tego, jak rozwiną się Twoje relacje z rodziną pochodzenia.
Czy grupy DDA mogą zastąpić terapię indywidualną?
Grupy DDA (np. mityngi 12 kroków) są wartościowym wsparciem, ale nie zastępują psychoterapii. Najlepsze efekty daje łączenie obu form.